جدیدترین‌ دستاوردهای فیزیک

تهیه چنین ماده ای نیازمند تریلیونها ذره یون طلا است این یونها توسط شتاب دهنده و برخورد دهنده به سرعتی برابر سرعت نور دست پیدا می کنند. دو تابش مملو از این یونهای طلا در دو مسیر متضاد پرتاب می شوند و برخورد ذرات آنها با یکدیگر انفجارهای متعددی را به وجود می آورد. مشاهدات دانشمندان نشان داده است این آزمایش در ثانیه هزاران برخورد و انفجار را به وجود می آورد.در حرارت ناشی از این برخوردها یونهای طلا از هم پاشیده شده و قطرات پلاسمای بسیار داغ کوارک-گالون را به وجود می آورد که ابعاد این قطرات از یک اتم بزرگتر نخواهد بود. به گفته ویگدور این آزمایش انباشتن مقادیر عظیمی انرژی در ابعادی بسیار کوچک است.پلاسمای ایجاد شده تنها برای بخشی از ثانیه باقی خواهد ماند. به بیانی دیگر در صورتی که مدت ثانیه به اندازه تمامی سواحل سیاره زمین بود، مدت بقای این پلاسما به اندازه یک دانه شن از تمامی این سواحل خواهد بود.برخورد دهنده نسبیتی یون سنگین لابراتوار ملی بروکاون یا RHIC در واقع قادر به مشاهده مستقیم این پلاسما نیست بلکه با کمک شواهد به جا مانده از برخورد یونهای طلا از حضور این ماده آگاه می شود. برخورد یونهای طلا تابشهای نورانی بسیار سریعی از خود به جا می گذارند که این تابشها توسط ردیابها به ثبت می رسند با کنار هم قرار گرفتن تعداد مشخصی از این تابشها قادر به ایجاد شدت نوری قابل ردیابی خواهند بود تا بتوان حرارت آنها را اندازه گیری کرد.بر اساس گزارش فاکس نیوز، این آزمایشها در لابراتوار لانگ آیلند و برخورد دهنده بزرگ هادرون در سوئیس ادامه پیدا خواهد کرد تا دانشمندان به گونه ای بتوانند راز نهفته در پس انفجار بزرگ را کشف کنند.